2020 yılına kadar AB Konsey Başkanlığı listesi:

Konsey, Avrupa Birliği'nin ana karar-alma mekanizmasıdır. Avrupa Parlamentosu gibi Konsey de kurucu antlaşmalar ile 1950'lerde kurulmuştur. Konsey, üye devletleri temsil eder ve toplantılarına her Avrupa Birliği üyesi ulusal hükümetten bir bakan katılır.

Hangi bakanın hangi toplantıda hazır bulunacağı gündemdeki konulara bağlıdır. Örneğin Konsey çevre konularını tartışıyorsa toplantı her bir AB ülkesinin çevre bakanlarının katılımı ile yapılır ve 'Çevre Konseyi' olarak adlandırılır. AB'nin dünyanın geri kalanı ile ilişkileri 'Genel İşler ve Dış İlişkiler Konseyi' tarafından yürütülür. Ancak bu Konsey konfigürasyonu genel politika konularında da geniş sorumluluklara sahiptir. Bu yüzden toplantılarına her bir hükümetin seçtiği bir bakan sekreterleri katılır.

• Genel İşler ve Dış İlişkiler
• Ekonomik ve Finansal İlişkiler (Ecofin)
• Adalet ve İçişleri (JHA)
• İstihdam, Sosyal Politikalar, Sağlık ve Tüketici Hakları
• Rekabetçilik
• Telekomünikasyon, Ulaşım ve Enerji
• Tarım ve Balıkçılık
• Çevre
• Eğitim, Gençlik ve Kültür

Konsey'deki her bir bakan hükümeti adına yetkilidir; başka bir deyişle bu bakanların imzası bütün hükümetin imzası demektir. Dahası Konsey'deki her bir bakan ulusal parlamentosuna karşı ve parlamentosunun temsil ettiği vatandaşlarına karşı sorumludur. Bu, Konsey'in kararlarının demokratik meşruluğunu sağlar.

Bir sene içinde dört seferden fazla olmamak üzere, üye devletlerin cumhurbaşkanları ve/veya başbakanları Avrupa Komisyonu Başkanı ile birlikte Avrupa Konseyi adı altında bir araya gelirler. Bu zirve toplantıları, kapsayıcı şekilde AB politikalarını belirler ve daha düşük seviyede (örneğin normal Konsey toplantılarında bakanlar tarafından) çözümlenemeyen konuları çözümler.

Konseyin altı ana sorumluluğu vardır:

1	Avrupa yasalarını onaylamak birçok politika alanında Avrupa Parlamentosu'yla beraber çalışır.
2	Üye devletlerin genel ekonomik ve sosyal politikalarını koordine etmek.
3	AB ve diğer ülkeler veya uluslararası organizasyonlar arasında uluslararası anlaşmalar yapmak.
4	Avrupa Parlamentosu'yla beraber AB bütçesini onaylamak.
5	Avrupa Konseyi tarafından temelleri konmuş olan AB'nin ortak dış ve güvenlik politikasını geliştirmek.
6	Cezai konularda ulusal mahkemeler ve polis güçleri arasında iş birliğini koordine etmek.

Her AB üyesi devlet, kendisini AB seviyesinde temsil edecek ve ulusal çıkarlarını koruyacak daimi bir grubu ('temsilcilik') Brüksel'de bulundurur. Her temsilciliğin başı temsilci ülkenin AB büyükelçisidir. Bu büyükelçiler ('Daimi Temsilci'ler) Daimi Temsilciler Meclisi (Coreper) olarak her hafta toplanırlar. Bu meclisin rolü, Özel Tarım Komitesi'nin ilgilendiği tarım konuları hariç, Konsey'in çalışmalarını hazırlamaktır. Coreper, ulusal yönetimlerden gelen memurların oluşturduğu çalışma grupları tarafından desteklenir.

Konsey Başkanlığı her altı ayda bir değişir. Başka bir deyişle her AB ülkesi sırayla altı ay boyunca Konsey gündemini belirleyerek ve bütün toplantılara başkanlık ederek yasal ve politik kararları ön plana çıkarır ve üye devletler arasındaki uzlaşmalara aracı olur.

Konseyde kararlar oylama ile alınır. Daha büyük ülkelerin daha çok oyu vardır. Fakat oyların ağırlığı nüfusu az olan ülkelerin lehine olacak şekilde düzenlenmiştir.

Almanya, Fransa, İtalya ve Birleşik Krallık	29
İspanya ve Polonya	27
Hollanda	13
Belçika, Çek Cumhuriyeti, Yunanistan, Macaristan, Portekiz	12
Avusturya ve İsveç	10
Danimarka, İrlanda, Litvanya, Slovakya ve Finlandiya	7
Kıbrıs, Estonya, Letonya, Lüksemburg ve Slovenya	4
Malta	3
Toplam	321

Ortak Dış ve Güvenlik Politikası, vergilendirme, sığınma ve göç politikaları gibi hassas alanlarda Konsey kararları oybirliği ile olmalıdır. Başka bir deyişle her üye devletin bu alanlarda veto hakkı vardır.

Çoğu alanda Konsey, kararlarını "Nitelikli Çoğunluk Oylaması" ile alır. Nitelikli çoğunluğa aşağıdakilerle ulaşılmış olur:

• eğer üye devletlerin çoğunluğu (bazı hallerde 2/3 oranında bir çoğunluk) onaylarsa, ve
• eğer toplamın %72.3'ü olan asgari 232 oy kullanılırsa.

Ayrıca herhangi bir üye devlet, lehte kullanılan oyların Birliğin toplam nüfusunun en az %62'sini temsil ettiğinin teyidini talep edebilir. Eğer bu oran bulunamazsa karar kabul edilmeyecektir.